Dünya üzerinde elektrokültür bahçeciliği deneyen ve faydasını gördüğünü söyleyen bahçıvanları okumuştum. Zarar gördüğünü söyleyen kimse olmaması da ilgimi çekmişti. Sadece arada kalanlar “…ne zararını ne faydasını gördüm…” diyenler vardı. Deney yapmayı seven bir kişiliğim olmasından dolayı artık bu sene bu yöntemi denemeye karar vermiştim. Bu başlangıcı not etmek için de elbette bilimsel bir dayanak var mı diye bir araştırmaya giriştim. Bir de ne göreyim?
Monash Üniversitesinde çalışan mikrobiyologlar “huc” adındaki bir enzim üzerinde çalışıyorlar. Bu enzimin hidrojeni sentezleyerek elektrik ürettiğini keşfediyorlar. Bu enzim de bazı bakteriler tarafından üretiliyor.
Bahsi geçen bakteri TOPRAKTA yaşıyor.
Üniversitedeki uzmanlar konuyu birkaç yönden alıyorlar. Bizim şu an ilgilendiğimiz enerjiyi elde etme tarafında ise Profesör Greening araştırmayı yönetiyor ve Greening “Bakterilerin havadaki eser miktardaki hidrojeni enerji kaynağı olarak kullanabildiğini bir süredir biliyorduk” diyor. Şimdi ise bunu nasıl yaptıklarına dair kanıtları araştırıyorlar. Konuyla ilgili makaleleri de Nature dergisinde yayınlanıyor.
Doğrusu bu bilimsel çalışma ve ekibin yaptığı olağanüstü çalışmaları okumayı ben bitiremedim henüz ama olağanüstü işler…Ne yazacağımı, hangi birini yazacağımı bilemedim:)…Her neyse bu noktada kendime bir temel belirlediğime göre yazının başlığına geri dönebilirim:
Elektrokültür nedir?
Elektrokültür bitkilerin daha sağlıklı ve daha hızlı gelişmesine yardımcı olmak için havadaki ve topraktaki elektrik potansiyelini bitki köklerine aktarmayı hedefleyen deneysel bir bahçecilik uygulamasıdır.
Esasında bu uygulama yüzyıllarca geleneksel bir yöntem olarak bazı yerlerde kullanılmış ancak kullananlar bilimsel bir destek sunamadıklarından ve kimyasalların hemen gözlenen etkilerinden (uzun vadedeki zararlı sonuçlarına bakılmaksızın) etkilenip onları kullanmayı seçtiklerinden yaygınlaşamamış.
Elektrokültür bahçeciliği nedir?
Elektrokültür bahçeciliği havadaki ve topraktaki elektrik enerjisi potansiyelini kullanabilmek için bakırdan bazı düzenekler tasarlayıp bu düzenekleri de bitki yetiştirdiği alanlarda kullanarak verimi artırmaya çalışan bir uygulamadır.
Elektrokültür bahçeciliğinin amacı nedir?
-Bitki tohumlarının daha çok çimlenmesini,
-Tohumdan çıkan filizlerin daha iyi gelişmesini,
-Bitki sağlığını iyileştirmeyi,
-Bitkiden elde edilen verimi artırmayı,
-Gübre kullanımını azaltmayı sağlamaktır.
Elektrokültür bahçeciliği nasıl uygulanır?
Bu uygulamanın temelinde bakır bir tel vardır. Bakır tel, yapılan bir düzenekle adeta bir anten gibi kullanılır.
Bakır tel kullanarak sıra dışı çalışmalar yapan Luıgı Ighına ve Lakhovsky’den etkilenilerek geliştirilen spiral ya da halka şeklindeki bir düzenek hazırlanır.
Spiral şeklindeki bakır tel bir tahta çubuğun etrafına dolanarak bitki alanının yakınına saplanır.
Halka şeklinde olan bakır tel ise bitkinin hem ön hem arkasına gelecek şekilde yani bitkiyi araya alacak şekilde yerleştirilir.
Elektrokültür bahçeciliğin faydaları neler?
Okuduğum bir bahçecilik dergisinde elektromanyetik frekansla karşılaşan tohumların daha iyi çimlendiği belirtilmişti.
Elektrokültür yöntemi uygulanan arpa ve yulaf yetiştiricileri verimde artış gördüklerini belirtmişlerse de elde henüz sağlam bir kanıt bulunmamaktadır. Tabii okuduğum kadarıyla…
Bu yöntemi uygulayarak bitkinin metabolizmasına olumlu yönde etki ettiklerini ve böylece bağışıklığı artan bitkilerin daha iyi geliştiği, meyve verdiğini söyleyen üreticiler vardır.
Ayrıca bakır teli kullandıklarında bitkilerde ilaç kullanılmadan, daha az böceklenme gördüğünü söyleyen bahçıvanlar da bulunmaktadır. Böceklenme az olunca da bitki daha iyi gelişir ve verimi artar.
Tüm bunların yanı sıra az da olsa bazı üreticilerin gübre kullanmaya da gerek kalmadığını söyledikleri duyulmuştur.
Bu noktada salyangozlardan doğal yollarla kurtulma yöntemlerini anlattığım yazımda da sebze tarhının etrafına bakır telden bant çekme yöntemini hatırlıyor ve elektrokültür yöntemine kendi içimde bir destek daha buluyorum:))
Sonuç olarak…
Elektrokültür bahçeciliği uygulamasını yaparken deneysel yaklaşmak ve normalde yapılan uygulamalardan tümüyle vaz geçmemek gerekir.
Elektrokültür bahçeciliği yapıp bitkilerin daha iyi beslenmesini, zararlıların uzak tutulmasını sağlayarak bitkilerin genel sağlığını iyileştirmek ve verimi artırmak üreticiler için harika olacaktır.
Burada unutulmaması gereken, elektrokültür bahçeciliğinden elde edilen sonuçların, henüz kişisel deneyimlerin aktarılmasına dayandığıdır. Bu sebeple herkes önce kendi akıl süzgecinden geçirerek kendi alanında küçük küçük uygulamalar yapmalıdır.
NOT: Ben de uygulamayı bu sene bir iki noktada kulanacağım ve elde ettiğim sonuçları burada paylaşacağım.
